Ονομάζομαι Μαρία, είμαι 37 χρονών. Έχω ένα παιδάκι 3 χρονών. 
Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τη δική μου μάχη προς την μητρότητα. 

Δυσκολεύτηκα πολύ να μείνω έγκυος. Χωρίς ιατρική παρέμβαση δεν θα τα κατάφερνα.
Κάθε μήνα είχα το ίδιο άγχος και την ίδια απογοήτευση! Το ένα αρνητικό τεστ μετά το άλλο! 

Στην αρχή του γάμου μας ήμουν αρνητική, δεν ήθελα ακόμα παιδί, είχαμε δώσει και εγώ και ο σύζυγος μου προτεραιότητα στην καριέρα μας! 

Όταν αποφασίσαμε ότι θέλουμε να κάνουμε επιτέλους οικογένεια τα πράγματα δεν ήταν όπως τα υπολογίζαμε! Όπως και αρκετά πράγματα στη ζωή, όσο οργανωμένος και να είναι κάποιος δεν πάνε ποτέ όπως τα θέλει. 

Ένα χρόνο μετά την πρώτη προσπάθεια αποφασίσαμε να πάμε να δούμε έναν ειδικό! Μας συμβούλεψε ο γυναικολόγος μου να επισκεφθούμε ένα καλό γιατρό ο οποίος εξειδικεύεται σε θέματα υπογεννητικότητας. 

Πήγαμε λοιπόν στο γιατρό με εμπειρία σε τέτοιες περιπτώσεις. 
Το μήνυμα του πολύ ενθαρρυντικό, η διαδικασία όμως που έπρεπε να ακολουθήσουμε ήταν και δύσκολη και χρονοβόρα. 

Μας έδωσε μια λίστα με αναλύσεις και εργαστηριακές εξετάσεις που έπρεπε να κάνουμε και οι δύο. 

Στην αρχή ένιωσα περίεργα, ένιωσα ότι το σώμα μου δεν ήταν ικανό να τεκνοποιήσει και αυτό με έκανε να αισθάνομαι μειονεκτικά.

Έπρεπε να κάνουμε πάρα πολλές εξετάσεις για να εντοπίσουμε το πρόβλημα. Περνούσαν πολλά πράγματα από το μυαλό μου. Αν οι εξετάσεις έδειχναν ότι εγώ είχα το πρόβλημα; Αν παρόλες τις προσπάθειες μας δεν καταφέρναμε να αποκτήσουμε παιδί και ήμουν εγώ η αιτία, τι θα έλεγα στον άντρα μου; 

Ήδη ο κύκλος μας ξεκίνησε τις αδιάκριτες ερωτήσεις και τις σπόντες. Οι δικαιολογίες όμως, από ένα σημείο και μετά τελείωσαν. Έπρεπε με κάποιο τρόπο να σταματήσει αυτή η αδιακρισία λέγοντας τους ότι αντιμετωπίζουμε πρόβλημα και ζητήσαμε ιατρική βοήθεια. Δεν μου ήταν εύκολο να παραδεχτώ κάτι τέτοιο, αλλά αν θα ξεκινούσα αυτό το ταξίδι θα έπρεπε να ήμουν ήρεμη χωρίς εξωτερικές αδιάκριτες παρεμβάσεις. 

Το ίδιο βράδυ, μετά την επίσκεψη στον γιατρό, μαγείρεψα το αγαπημένο φαγητό του άντρα μου και καθίσαμε να φάμε!

Συζητήσαμε για ώρες, έπρεπε να αποφασίσουμε αν θα μπούμε σε αυτή τη διαδικασία. Το θέλαμε και οι δυο πολύ! Έπρεπε να το κάνουμε!

Αποφασίζουμε να προχωρήσουμε άμεσα με τις αναλύσεις και τις εξετάσεις και να ακολουθήσουμε κατά γράμμα τις οδηγίες του γιατρού!

Έγιναν όλα πολύ γρήγορα! Ένα μήνα μετά, τα χέρια μου είχαν γεμίσει τρύπες από τις βελόνες από τις πολλές αναλύσεις.

Τις εξετάσεις δεν θα τις περιγράψω, όσες μπήκαν σε αυτή τη διαδικασία γνωρίζουν πολύ καλά!
Ξέρουν το περίεργο αίσθημα κάθε φορά που κάθεσαι στην καρέκλα του γυναικολόγου!
Ξέρουν επίσης τι σημαίνει να περιμένεις τα αποτελέσματα.

Άλλαξαν πολλά πράγματα στη ζωή μου, άλλαξαν οι συνήθειες μου! Είχα βάλει ένα στόχο, τον πιο σημαντικό στόχο της ζωής μου να αποκτήσω κι εγώ ένα παιδί! Το ήθελα πολύ και το κατάλαβα όταν ξεκίνησα τη θεραπεία με τις ορμόνες!!

Μείωσα πολύ τις κοινωνικές μου υποχρεώσεις. Τα φάρμακα, είχαν επηρεάσει πολύ τη ψυχολογία μου, είχα νεύρα και ήμουν καχύποπτη για τα πάντα.
Πολλές φορές σκέφτηκα να τα παρατήσω, πολλές φορές με έπιανε το παράπονο γιατί να μην μπορώ κι εγώ να αποκτήσω παιδί φυσιολογικά και πρέπει να τα περάσω όλα αυτά;

Το βράδυ πριν να πάμε για την εξωσωματική δεν μπορούσα να κλείσω μάτι.
Αγωνία αλλά και φόβος για το άγνωστο! Όσα κι αν μου είχε πει ο γιατρός, όσες φορές κι αν μου εξήγησε τη διαδικασία.

Πόνο δεν ένιωσα καθόλου. Η διαδικασία ευτυχώς ήταν σύντομη! Λόγω άγχους ο γιατρός μου επέμενε να μείνω λίγη ώρα στο κρεβάτι. Όταν κατάφερα να χαλαρώσω επιστρέψαμε στο σπίτι. Είχα πάρει άδεια από τη δουλειά, έπρεπε να είμαι χαλαρή και ήρεμη κάτι το οποίο δεν ήταν εφικτό στη δουλειά μου.

Σε δυο εβδομάδες έπρεπε να κάνω ανάλυση αίματος για να δούμε αν πέτυχε η εξωσωματική.

Ημέρα της β χοριακής ανάλυσης:
Έξω από το χημείο με πήρε το παράπονο! Ξανά αναλύσεις!! Ένιωθα ότι αυτό το τρύπημα στα χέρια θα το έχω για το υπόλοιπο της ζωής μου!

Έσφιξα τα δόντια και κατέβηκα από το αυτοκίνητο! Ας είναι Θεέ μου αυτή η τελευταία φορά που κάνω αναλύσεις!

Στο δρόμο για το σπίτι σταμάτησα να αγοράσω καφέ! Πριν να πιω την πρώτη γουλιά διστάζω! Μήπως είμαι έγκυος και δεν πρέπει να πιω καφέ; Τον χρειαζόμουν τόσο πολύ όμως!
Παρκάρω το αυτοκίνητο και κατεβαίνω να πιω τον καφέ εκεί! Έκανα καλή επιλογή, γιατί αν πήγαινα στο σπίτι δεν θα μπορούσα να ηρεμήσω!

Έκατσα εκεί γύρω στις 3 ώρες το μόνο που έκανα ήταν να κοιτάω τους περαστικούς στον δρόμο! Άντρες, γυναίκες με παιδιά!!
Άραγε θα τα καταφέρω;

Ο άντρας μου γνωρίζοντας κι αυτός την αγωνία μου με πήρε 100 φορές τηλέφωνο για να βεβαιωθεί ότι είμαι καλά!!

Το μεσημέρι και ενώ είχα επιστρέψει στο σπίτι, με παίρνει τηλέφωνο ο γιατρός!
Δεν θα το ξεχάσω ποτέ! Οι μετρήσεις είναι αρκετά ψηλές! Όλα έδειχναν ότι ήμουν έγκυος!
Έκλεισα το τηλέφωνο χωρίς να του πω οτιδήποτε, ούτε καν ένα ευχαριστώ! Δεν ήξερα τι να κάνω από τη χαρά μου!
Πήρα τον άντρα μου τηλέφωνο και του είπα τα αποτελέσματα!

Κλείσαμε το τηλέφωνο και σε μισή ώρα είχε φτάσει στο σπίτι! Με πήρε αγκαλιά και κλαίγαμε μαζί, αυτή τη φορά κλαίγαμε από χαρά!

Οι μήνες περνούσαν αρκετά ήρεμα, πήγαινα στη δουλειά κανονικά αλλά στο σπίτι ο άντρας μου δεν με άφηνε να κάνω τίποτα! Έπρεπε να προσέχω την κάθε μου κίνηση!

Το μωρό μας όμως βιάστηκε να γεννηθεί!
Δεν θυμάμαι πολλά από την γέννα γιατί όταν έσπασαν τα νερά από το φόβο μου μην πάθει κάτι το μωρό έπαθα κρίση πανικού και ο γιατρός δεν μπορούσε να με ηρεμήσει!

Γέννησα με καισαρική τομή ένα μήνα νωρίτερα!
Ευτυχώς τα κιλά του ήταν καλά και δεν χρειάστηκε να μπει στην θερμοκοιτίδα!

Όταν ξύπνησα και τον πήρα αγκαλιά άλλαξαν όλα στη ζωή μου! Η χαρά απερίγραπτη, η ευθύνη μεγάλη!

Η διαδρομή για να φτάσω στην μητρότητα δεν ήταν εύκολη. Στεναχώρια, απογοήτευση, σωματικός πόνος! Άξιζε όμως, άξιζε το κάθε βήμα, η κάθε θυσία.

Όσες γυναίκες διαβάζετε αυτά που γράφω και προσπαθείτε για ένα παιδάκι, μην μείνετε στην προσπάθεια, μιλήστε με ειδικούς!
Αξίζει η όλη διαδικασία.

Εγώ δεν το μετάνιωσα!! Αν θα το ξανάκανα; Φυσικά, αύριο μάλιστα!!

Διάβασε επίσης: Το πρώτο μωρό του σωλήνα

Share.

Leave A Reply